Historia noszenia


Na przestrzeni wieków kobiety na całym globie wymyśliły wiele rodzajów prostych nosidełek, w których tuliły swoje dzieci. Nosiły kobiety eskimoskie, kobiety obu Ameryk, kobiety Australii i Azji.

nosidełko podaegi nosidełko mei tai nosidełko onbuhimo

W Korei noszono w podaegi, w chinach Mei Tai, Japończycy mają swoje onbuhimo,
a w Afryce królowały chusty – kanga, posh papoose, sling.

chusta kanga chusta posh papoose chusta sling

W każdej kulturze noszenie było ważnym elementem dla rozwoju młodego człowieka.

W Europie zamożność społeczeństwa spowodowała, że kobiety stać było na oddanie dzieci pod opiekę nianiek i w ten sposób rozpoczął się długi proces odsuwania fizycznego i emocjonalnego na linii matka – dziecko. Dołożyła się do tego osiemnastowieczna moda na wózki, które spopularyzowane potem przez Królową Wiktorię, popchnęły ten proces jeszcze bardziej do przodu i rozprzestrzeniły go na całą cywilizację kultury zachodniej.

Dopiero w latach osiemdziesiątych, dzięki amerykańskiemu pediatrze Williamowi Searsowi powróciła w Europie świadomość tego, jak bliskość, którą daje noszenie wpływa na rozwój dziecka.

W miarę jak zmieniał się stosunek do macierzyństwa, proste wynalazki do noszenia znalazły znowu uznanie. Współcześnie bardzo wiele zachodnich Mam nosi w tradycyjnych nosidłach.